در طول یکسال یکی یا حداکثر دوتا چهارشنبه سبزدهم داریم، بابام همیشه میگفت از چهارشنبه سیزدهم بترسین، احتیاط کنین . کار خاصی انجام ندین. پارسال از قضا 13 مرداد چهارشنبه بود و کار خودشو کرد، امروز سالگرد اون اتفاق رو یادآوری کردم هرچند که تا ابد سایه ش در زندگیمون وجود خواهد داشت.

اینجا رو برای این راه اندازی کردم که هم بیام خودمو خالی کنم و درد دلامو بنویسم و هم دفترچه خاطراتی باشه هم برای خودم هم برای آیندگانی که یه روزی بیان بخونن و شاید به کارشان آید. القصه با توجه به طولانی شدن و نامعلوم بودن روند موجود، تصمیم گرفتیم کار کنیم، الان در حذوذ 20 روزه که مشغول کاریم، تا هم درآمدی کسب کنیم و هم با مردم مختلف، رفتارها عقاید و نحوه برخورد با دیگران آشنا بشیم تا بعدها تجربه کس

الان که اومدم بنویسم پست قبلیمو دیدم، درست بعد از 20 روز کار، سانحه ای اتفاق افتاد و دیگه نتونستم کار کنم !حالا نشستم دارم عکس ها و فیلمهای گوشیمو مرتب میکنم و بک آپ میگیرم، همینطور که نگاه میکنم با هر عکسی خاطراتش هم زنده میشه، از مادربزرگ و خونه ش ، از دوستای خوبم ، از خانواده ، از مراحل شروع سفر، قدم به قدم ، تا رسیدن و خونه گرفتن و ساکن شدن و ... الان که یادآوری میشه میبینم واقعا آدم حق داشته